W.'s profile׺°”˜`”°º×CHAINONTHEE׺°...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    เทียนไข

     
     
     
     
    ก็ฉันมันเป็นแค่คนรอง ที่ถูกมองเหมือนไร้ความหมาย
    ก็เพราะว่าเป็นเหมือนของตาย ในยามที่ไม่มีใคร
    ฉันก็เป็นเหมือนๆ เทียน ถูกเก็บในลิ้นชักเพื่อรอเรื่อยไป
    ถูกใช้ก็ตอนที่แสงไฟดับไป ถึงคนเขาจะใช้กัน

    คนที่มีความสำคัญ แค่วันที่เธอเสียใจ
    มันคงไม่มีความหมายสักเท่าไหร่
    จะเจ็บ จะช้ำ จะทน ถ้ายังไหว
    ตราบจนเทียนไขนั้นจะละลายหมดลงไป..

    จะอยู่เป็นแสงที่ส่อง แม้อาจไม่ถึงใจ
    แค่พอรำไรให้เธอนั้นยังมองเห็น
    แค่เพียงชั่วครั้งชั่วคราว เข้าใจชัดเจน
    ได้แค่ที่เป็นแล้ว ไม่ต้องหวังไปมากกว่านี้...แม้จะต้องเสียใจ

    คนที่มีความสำคัญ แค่วันที่เธอเสียใจ
    มันคงไม่มีความหมายสักเท่าไหร่

    จะเจ็บ จะช้ำ จะทน ถ้ายังไหว
    ตราบจนเทียนไขนั้นจะละลายหมดลงไป..

    จะอยู่เป็นแสงที่ส่อง แม้อาจไม่ถึงใจ
    แค่พอรำไรให้เธอนั้นยังมองเห็น
    แค่เพียงชั่วครั้งชั่วคราว เข้าใจชัดเจน
    ได้แค่ที่เป็นแล้ว ไม่ต้องหวังไปมากกว่านี้...แม้จะต้องเสียใจ
     

    โกโก้

    gogo
     
     
      โกโก้  

    เจ้าหมาของฉัน "โกโก้" 

    นานมากจนฉันจำไม่ได้ว่า

    โกโก้อยู่กับฉันมากี่ปีแล้ว

    น่าจะ 8 ปีได้

    1ปีของอายุหมาเท่ากับอายุคน10 ปี

     มีตนเคยบอกฉันอย่างนั้น

     ถ้างั้นโกโก้ก็ อายุ80 ปีแล้วสิเนี่ย

     ฉันรักมันมาก มันเป็นตัวแทนเพียงสิ่งเดียวที่ฉันมีอยู่

    มันรักฉัน รักครอบครัวฉันทุกคน

    มันรักพ่อ มันรักแม่ พ่อแม่และฉันก็รักมันมาก 

    โดยเฉพาะพ่อ จะเรียกว่าเป็นลูกชายพ่อก็ว่าได้

     ให้ข้าว ให้น้ำ  ให้ผลไม้กันทุกวัน

    กินอิ่มนอนอุ่นยิ่งกว่าฉันที่เป็นลูกเสียอีก

     น่าเสียดายที่คู่รัก ของมัน " โคล่า"

      ไม่อยู่เสียแล้ววันที่โคล่าตาย

    พ่อขุดหลุมฝังมันที่หลังบ้าน

    โกโก้นอนบนหลุม

    ศพโคล่าไม่ยอมกินข้าวกินน้ำเลย

     ทำฉันร้องไห้และเศร้าไปด้วย ใครว่าหมา

    ไม่มีหัวใจ ฉันเข้าใจในความสูญเสียนั้นดี

    แต่ความรักของครอบครัวฉันก็ทำให้

      มันกลับมาร่าเริง วิ่งเล่นได้

    แต่ฉันก็เชื่อว่าโกโก้คงไม่ลืมโคล่าอย่างแน่นอน

    ฉันก็เช่นกัน

    คงไม่มีวันลืมคนที่ฉันรักตลอดไปเช่นกัน

     

     

     

     
     

    วรรณศิลป์กลิ่นกาแฟ

     
     
    ไออุ่น.....กลิ่นกาย.....สายตา
    ไออุ่น.....นั้นหนา.....หอมหวาน
    ไออุ่น.....เปรียบกาแฟ.....หอมแท้นาน
    ไออุ่น.....กรุ่นกลิ่น.....ตลอดกาล....ติดตรึงใจ
    ละมุน .......ละม่อม......กลมกล่อม....หอมและเข้ม
    ละมุน...ละไม...เติมเต็ม.....แห่งความหวัง
    ถึงสิ้นแรง......พ่ายแพ้...... หมดพลัง
    หนึ่งแก้ว....แห่งความหวัง.... ของศิลปิน บทกวี
    แด่ศิลปิน.....กาแฟผู้แพ้พ่าย
    อย่าได้หมดความหมาย .....และถอยหนี
    เติมพลัง..... เติมความคิด .....ให้ชีวี
    วรรณศิลป์ .....กลิ่นแก้วนี้ ......เป็นพลัง