ต้นไผ่

ไผ่เอย.... ต้นไผ่สูง.... ยอดเขียวงาม

ไผ่พลิ้วตาม....แรงสายลม... ยามเมื่อหนาว

ต้นไผ่น้อย... ไหวเอน.... ใบหล่นราว

เปรียบเหมือนคราว...ตัวฉันเหงา... ยามเศร้าใจ

นั่งเดียวดาย... ใต้ร่มไผ่.... ของความเศร้า

แสงและเงา .... ไผ่เหลืองทอง..... ส่องอบอุ่น

เสียงกอไผ่...  ช่วยปลอบใจ...ผ่อนละมุน

ช่วยค้ำจุน...คนอ้างว้าง....อย่างเดียวดาย

ต้นไผ่น้อย...เอนไหว...ตามสายลม

เหมือนดวงใจ...ลอยลิ่วลม... ตามคำหวาน

เหมือนจะเพลิด.... เพลินใจ...สุขสำราญ

เหมือนลมผ่าน...พัดโบกมา...ให้ชื่นใจ 

ไก่น้อย