W.'s profile׺°”˜`”°º×CHAINONTHEE׺°...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    เศร้าจัง เขาลืมเราแล้ว

     
     
    แปลกยิ่งนัก...ความรักที่เราเคยรู้จัก กลับทำให้เราโศกเศร้าได้ถึงเพียงนี้

    รัก..เปรียบดังพื้นที่ว่าง ที่ไม่สามารถเติมให้เต็มได้

    โลกหมุนฉันใด คนก็เปลี่ยนตามฉันนั้น...

     


    เพราะฟ้ามืดจึงเห็นดาวสวย

     
     
    ท้องฟ้ายามมืดสนิท...
    มองไม่เห็นแม้เส้นทางเดินข้างหน้า
    ความรู้สึกหวาดกลัว เหน็บหนาว เคว้งคว้าง
    ย่อมก่อตัวเกิดขึ้นได้ไม่ยากเย็น

    คนเรามักจะหวาดกลัว...
    ต่อสิ่งที่สายตาไม่อาจจำแนกรายละเอียดได้
    ทั้งที่ในความเป็นจริง...
    ทุกสิ่งทุกอย่างก็ยังคงเป็นเช่นเดิม
    ไม่ว่ากลางวันหรือกลางคืน...มืดหรือสว่าง

    เหมือนกับเส้นทางเดินของชีวิต
    อุปสรรคและความผิดพลาดที่ถาโถมเข้ามา
    ทำให้เราเหน็บหนาว หวาดกลัวและเคว้งคว้าง
    เหมือนอยู่ท่ามกลางความมืดมิดของความรู้สึก...

    มองไม่เห็นหนทางแห่งปัญหาทั้งปวง...

    แพ้...เราอาจจะพ่ายแพ้ต่อความมืดมิดนั้น
    ความอดทนที่ตั้งไว้เริ่มเหมือนจะขาดผึง
    ได้ยินแต่ความเงียบเชียบของความรู้สึก
    เพราะดวงตาได้มืดมิดจ่อมจมกับความสิ้นหวัง...

    ...แต่...

    ในความมืดมิดของท้องฟ้า...หากปรับดวงตาให้คุ้นชิน
    เราจะมองเห็นเส้นทางข้างหน้าได้บ้าง
    แม้เพียงราง ราง แต่ก็เพียงพอที่จะมองเห็น
    เชื่อเถิดว่า...ไม่มีความมืดมิดใด จะมืดมิดอย่างแท้จริง

    และหากเราแหงนมองขึ้นไป
    ดวงดาวมากมายส่องแสงประกายเจิดจ้าวับวาว
    ยิ่งท้องฟ้ามืดสนิทมากเท่าไร
    ดวงดาวก็จะยิ่งสวยระยิบยามค่ำคืน เช่นกัน

    แสงดาวดวงน้อยแม้ริบหรี่...จะเป็นดั่งคบเพลิง
    สว่างโชติช่วงในหัวใจของคนที่ว่างเปล่า
    อบอุ่นดั่งแสงดวงตะวัน
    ส่องนำให้นักเดินทางผู้เหน็บหนาว

    ท่ามกลางปัญหา ความท้อแท้สิ้นหวัง
    หากปรับความรู้สึกให้คุ้นชิน
    หลับตาลง...เปิดหัวใจ

    ให้หัวใจได้ฟังเสียงความรู้สึก
    ให้ความคิดได้โลดแล่นอย่างอิสระ
    เราจะสามารถมองเห็นหนทางข้างหน้าได้เช่นกัน
    เชื่อมั่นเถิดว่า...ไม่มีปัญหาใด...ไม่มีทางออก

    ขอความสงบนิ่งเป็นดั่งดาวดวงน้อย
    ช่วยส่องนำใจของนักเดินทางแห่งชีวิตผู้สิ้นหวัง
    ให้พลังอบอุ่นแห่งความเข้มแข็ง
    โอบอุ้มและเยียวยาความเหน็บหนาวของหัวใจ

    รำลึกไว้เสมอว่า...“เพราะฟ้ามืดดาวจึงสวย”
    หากไม่ข้ามพ้นอุปสรรค...ใยจะถึงที่หมาย
     
     
     

    คนที่มีความสุข

     
     
    คนที่มีความสุขที่สุด

    ไม่ได้หมายความว่าเขามีสิ่งที่ดีที่สุด
     
    เพียงแต่เขาสามารถทำสิ่งที่เขามีให้ดีที่สุดได้ต่างหาก

     

    ฟ้าหลังฝน

     


     

       หลายครั้งที่รู้สึกท้อแท้
    หลายครั้งที่รู้สึกสิ้นหวัง
    หลายครั้งที่รู้สึกหมดกำลังใจ
    อ้างว้าง........โดดเดี่ยว......
    จนเหมือนอยู่ตัวคนเดียวบนโลกใบนี้
    ไม่มีแม้แต่คนเข้าใจ....
    คุณเป็นคนหนึ่งที่เคยรู้สึกอย่างนี้บ้างรึป่าว ?

    ถ้าหากวันนี้คุณกำลังมีความรู้สึกแบบนี้
    ขอให้คุณรู้ไว้เถอะนะว่า ....
      ช่วงเวลาเหล่านั้นอยู่กับคุณได้ไม่นานนักหรอก   
    สักวันหนึ่งมันจะต้องผ่านไป
    แล้วสิ่งดีๆ ก็จะก้าวเข้ามาในชีวิตคุณ

      ขอให้คุณคิดซ่ะว่า ไม่มีผู้ใดในโลก
    ที่ไม่รู้จักกับความทุกข์ ......
    แล้วเค้าคนนั้นจะรู้จักความสุขอย่างแท้จริง
    ขอให้คุณรู้ไว้เถอะว่าความทุกข์ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตคุณนั้น
    มันจะทำให้คุณเห็นถึงคุณค่าของความสุขที่คุณกำลังจะได้รับ

      เพราะบางสิ่งที่คุณกำลังเผชิญอยู่นั้น....
    มันอาจเป็นเพียงแค่พายุฝนที่พัดผ่าน
    ผ่านเข้ามาทำให้คุณเปียกปอน....
    แต่อีกไม่นานพายุฝนก็จะสงบ
    แล้วท้องฟ้าก็จะสดใส .... ไร้ซึ่งเงาของเมฆฝน
    .... จงรับรู้ไว้เถอะว่าฟ้าหลังฝน นั้นสวยงามเสมอ....

        

    Wilairat C.

    เวลาและบางสิ่งที่อยู่ในใจ

     
    มีหลายๆคนเคยบอกว่าไม่มีใคร
    ที่จะรู้จักหัวใจเราเท่ากับตัวเราเอง
    มันน่าจะเป็นความจริงดังที่ใครๆบอก
     แต่เปล่าเลย ไม่ว่าเวลาจะผ่านไป
    กี่เดือน กี่ปี กี่วัน
     
    นานแค่ไหน ความเจ็บปวด
    ที่เราเฝ้าบอกกับตัวเองเสมอว่าไม่เป็นไร
    เราไม่เป็นไร และเก็บเอาไว้จนมันสงบนิ่ง
    อยู่ภายใต้ก้นบึ้งของหัวใจ
     
    และเมื่อวันหนึ่งสิ่งที่หัวใจเฝ้าคอยหา
    กลับมาย้ำความเจ็บปวดนั้น
    ก็ได้รู้ว่าที่คิดว่ารู้จักหัวใจตัวเอง ได้แต่เก็บเอาไว้ในหัวใจ
     แท้จริงความรักหาได้จางหายไม่ กลับมีแต่ความโหยหา
     
    อ้อมกอดที่อบอุ่น กลิ่นกาย สายตา ความเอื้ออาทร
    ทำให้อยากจะหยุดทุกอย่างเอาไว้ แต่เวลาก็ไม่เคยหยุดคอยใคร

    เคยมีคนพูดว่า... เวลาไม่เคยหยุดคอยใคร
    เวลาจะเดินไปเรื่อย ๆ แต่ก็ยังคงเป็นจังหวะ
    เวลาจะไม่หยุดเดินเพื่อให้ช้าลง

    แต่เวลาก็จะไม่วิ่งเพื่อให้เร็วขึ้น
    ความรู้สึกของคนเราต่างหาก ที่เป็นตัวแปรของเรื่องทั้งหมด

    ความเหงา ความเสียใจ ความรู้สึกอ้างว้าง
    จึงคิดว่าเวลาเดินช้า
    ความเศร้าต่างหากที่ทำให้เราคิดว่ามันช้า
    ทั้ง ๆ ที่เวลาไม่ได้หยุดพัก
    จากการเดินไปข้างหน้าแต่อย่างใดเลย

     ***เช่นกัน***
    เพราะยังคงมีอยู่ เพราะยังได้เจอกัน
    เพราะกลัวว่าเราจะต้องจาก...เพราะไม่อยากให้ไกลกัน
     เพราะยังดีใจอยู่ จึงคิดว่าเวลาเดินเร็วไป
    ความสุขต่างหากที่ทำให้เราคิดเช่นนั้น


    เวลาไม่ได้วิ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วสักนิด
    ก็ยังคงเดินเป็นจังหวะตามทางของตนไปเรื่อย ๆ เช่นเดิม
    เวลาไม่ต้องหยุดพักเพระเขาไม่ได้เหนื่อย
    เวลาไม่ต้องวิ่งเร็วเพราะเขาไม่ได้รีบร้อน

     ***เช่นกัน***
    ไม่ต้องกลัวความเศร้าที่เรามี...  เพราะเราจะผ่านมันไปได้
    ไม่ต้องกลัวความสุขจะหมดไป เพราะมันอยู่ในใจ
    ***ในความทรงจำของเราตลอดไป***

    Time In Bottle

     

     

      If I could save time in a bottle
    The first thing that I'd like to do
    Is to save every day
    Till Eternity passes away
    Just to spend them with you

    If I could make days last forever
    If words could make wishes come true
    I'd save every day like a treasure and then,
    Again, I would spend them with you

    But there never seems to be enough time
    To do the things you want to do
    Once you find them
    I've looked around enough to know
    That you're the one I want to go
    Through time with

    If I had a box just for wishes
    And dreams that had never come true
    The box would be empty
    Except for the memory
    Of how they were answered by you

    But there never seems to be enough time
    To do the things you want to do
    Once you find them
    I've looked around enough to know
    That you're the one I want to go
    Through time with