..ไก่น้อย's profile׺°”˜`”°º×CHAINONTHEE׺°...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
׺°”˜`”°º×CHAINONTHEE׺°”˜`”°º×" สักวันฉันจะดีพอ" อดีต...... มันผ่านไปแล้วเราทุกคนต่างมีอดีต ยังจมปลักอยู่กับความทรงจำเดิมที่ไม่ได้ถูกลบไปจากใจ บางคนอาจเจ็บปวดกับความรัก ยังตื่นลืมตาขึ้นมาในทุกเช้าด้วยความปวดร้าว ยังลืมอะไรที่ฝังในหัวไม่ลง ยังยึดติด ยังจมปลัก ยังวนเวียนอยู่ในร่องรอยของอดีต จงกล้าหาญอย่างนกเสรีที่พร้อมจะกางปีกบินในทุกๆ เช้า และพร้อมออกไปเผชิญโลกกว้าง ไปผจญภัย และคว้าชัยชนะมาไว้เป็นของตัวเอง ซึ่งรอวันจะตกเป็นของนกเสรีและมีความกล้าหาญ และเราก็มีโอกาสเป็นนกตัวนั้นได้เสมอ ถ้าใจเราพร้อมเริ่มต้นใหม่ พร้อมสลัดทุกความทุกข์ออกไปจากใจ อย่างคนที่เข้าใจและยิ้มรับมัน ด้วยการเอาเรื่องอดีตที่ทำให้เป็นทุกข์ออกไปวางให้ห่างตัว บอกตัวเองให้ยิ้มสู้ ย้ำเตือนตัวเองว่าเรายังมีปัจจุบันที่ต้องดำเนินไป และเรายังมีอนาคตที่ก้าวไกลรอเราอยู่ เก็บส่วนที่ดีเอาไว้ในความทรงจำ สิ่งที่เราต้องทำให้ดีที่สุดก็คือปัจจุบัน อยู่เพื่อเรียนรู้มันด้วยความรักและความเข้าใจ เพื่อเป็นหนทางที่ดีสู่อนาคตที่สดใส และย้อนกลับมามอบความภาคภูมิใจให้แก่เรา Family“FAMILY” AND MOTHER I LOVE YOU.
สั้นๆ .... แต่ลึกซึ้ง .... กินใจ
แง่งามของกาลเวลา
บางกาลเวลาเราอาจรู้สึกได้ถึงความเหนื่อย
เหนื่อยทั้งกาย เหนื่อยทั้งใจ
สุขภาพร่างกายของเราไม่ได้แข็งแรงเหมือนเดิม
บางครั้งต้องแอบถามกับตัวเองว่า
จริงๆแล้วกายเราหรือใจเรากันแน่ที่เจ็บป่วย
เหมือนโชคชะตาล้อเล่นกับชีวิตเสมอ
พรหมลิขิตชักพา แต่หามีบุญวาสนาไม่
กลัวความไม่เข้าใจกลัวกับอนาคตและเวลา
แต่หากมองในมุมกลับกัน แง่งามในท่ามกลางของวิกฤตชีวิต
เวลา อาจพิสูจน์รักแท้ ความเข้าใจ
บนพื้นฐานของความเชื่อ และศรัทธาว่า
"""ทุกอย่างต้องดีขึ้น"""
เขาบอกว่าทุกคนมีเวลาที่เท่ากัน แต่ความจริงแล้วแต่ละคนจะมีเวลาของตัวเอง อยากบอกว่าเวลานั้นมันไม่ยืดยาวนัก ....อย่าซื้อเวลา...อย่าต่อรองกับเวลา.... ทำในสิ่งที่สมควรทำ...ควรพูด... อย่าโกหกหรือหลอกตัวเองว่าเรายังมีโอกาส.. อาจมีความหวัง......เท่าที่มีเวลาที่มีอยู่..... พราะใจเรากับใจคนอื่นไม่เหมือนกัน ที่สำคัญอย่าหนี....เพราะเราไม่มีวันหนีสิ่งที่มันอยู่ในใจเราเอง...... แง่งามของกาลเวลา.....เมื่อถึงบทสรุป...จงยิ้มรับมันอย่างเต็มใจ. ...และเราจะรู้บทสรุป..... นั้นด้วยใจเราเอง.... สุข สดใส ถ้าใจ สงบหากพูดถึงความสุขสดใสในชีวิต.. หลายคนคงปรารถนาและต้องการ.. หลายคนพยายามที่จะแสวงหา.. ความสุขสดใส.. เพื่อมาเติมเต็มในชีวิต.. แต่เชื่อหรือไม่ว่า.. ความสุขสดใสในชีวิต.. เริ่มต้นจากจุดเล็ก ๆ..ที่หลายคนมองข้าม.. นั่นคือ..ความสงบภายในจิตใจเท่านั้นเอง.. เราพยายามที่จะแสวงหาสิ่งต่าง ๆ.. เพื่อตอบสนองความต้องการในชีวิต.. แต่ลืมที่จะเติมเต็มความสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ.. ที่เกิดจาก..ความสงบ.. เพียงเราสูดลมหายใจลึก ๆ ยาว ๆ.. ในช่วงขณะใดขณะหนึ่ง.. ที่เราเกิดความรู้สึกท้อแท้..สิ้นหวัง.. เหนื่อยล้า..หมดหวัง.. ลองพยายามสูดลมหายใจลึก ๆ ดู.. เราจะรู้สึกและสัมผัสได้.. กับความสุขสงบภายในชั่วพริบตา.. หลายครั้งที่เราเหน็ดเหนื่อย.. จากเรื่องราวในชีวิต.. ลองหาที่พึ่งภายในจิตใจดูบ้าง.. แล้วเราจะได้พบความสุขสงบภายใน.. เป็นความสุขสดใสในชีวิตที่แท้จริงของเรา.. คงไม่ยากเกินไป.. ถ้าเราจะลองลงมือสร้างความสุขสงบภายในจิตใจ.. เพียงแค่เรามี..ลมหายใจ.. เราก็จะสามารถ.. สร้างความสุข..ความสงบที่ยิ่งใหญ่.. ในชีวิตของเราได้เป็นอย่างดี.. อย่ามัวแต่รอ.. หรือมัวแต่ชักช้า..อยู่ร่ำไป.. จงรีบสร้างความสุขสงบภายในจิตใจของเรา.. เพียงเรามีสติ..และรู้จักใช้ลมหายใจ..เท่านั้นเอง.. เพราะความสุขสงบที่แท้จริง.. ไม่ได้แสวงหาจากที่ไหนไกล ๆ เลย.. แต่เริ่มจากตัวของเราเอง.. เพียงแค่เรามีลมหายใจ.. ความสุข-ความสงบก็จะเกิดขึ้นกับเราได้ทุก ๆ วินาที.. หัวใจที่เข้มแข็ง  หัวใจที่เข้มแข็งเท่านั้นที่จะพาชีวิตผ่านมรสุมไปได้
ในยามที่ชีวิตเกิดปัญหาไม่ว่าจะหนักหนาแค่ไหน ขอเพียงเรารู้วิธีการที่จะรับมือ...
ทุกอย่างไม่ใช่เรื่องยาก
การที่เราพบเจอกับปัญหาในแต่ละวัน ไม่ว่าจะเล็กน้อยหรือใหญ่โตแค่ไหน เราก็ต้องค่อยๆ หาวิธีแก้ไขอย่างใช้สติ และทำให้ทุกปัญหาที่ผ่านเข้ามาเป็นภูมิคุ้มกันชีวิต รู้จักเรียนรู้จากสิ่งที่ผิดพลาด รู้จักนำสิ่งที่ผิดพลาดมานำทางชีวิต และทำชีวิตให้แข็งแรงมากขึ้น...
ค่อยๆ สั่งสมประสบการณ์ หนึ่งประสบการณ์ที่เราเคยผ่านจะกลายเป็น อิฐหนึ่งก้อนที่ก่อร่างสร้างฐานให้หัวใจเข้มแข็งขึ้น หลายประสบการณ์จะกลายเป็นบ้านหนึ่งหลัง โลกเราหมุนไปทุกวัน...
ไม่มีใครบอกได้ว่าพรุ่งนี้ชีวิตต้องเจอกับอะไร ลมฝนหรือพายุรุนแรงแค่ไหน... แต่ถ้าวันนี้เราได้สร้างบ้านที่แข็งแรงเอาไว้ในหัวใจแล้ว ก็ไม่ต้องกลัวว่าจะเจอแรงกระทบจากสิ่งรอบตัว ต่อให้พายุแรงแค่ไหน...ชีวิตก็มีที่หลบภัย...
กำลังใจให้ตัวเอง “Don’t allow yesterday’s mistake to steal your tomorrow’s dream and hope.Don’t allow yesterday’s success to stop your next move. Accept the way thing happens even though it is not what you expect. It is still okay. Follow your desire, make sure what you choose is what your heart desires. Let it go and have fun
อย่ายอมให้เมื่อวานขโมยวันพรุ่งนี้ของเราไป อย่ายอมให้อดีตฉุดรั้งจนเราไม่กล้าก้าวต่อไปข้างหน้า อย่ายอมถอยหลัง และรู้สึกด้อยเพียงเพราะต้นทุนเราไม่เหมือนคนอื่น ไม่แปลกหรอกที่เราจะมีวันเก่าๆ ที่ปวดร้าว
ยอมรับอดีต แต่อย่ายอมให้อดีตเป็นตัวกำหนดอนาคต ชีวิตนั้นเริ่มต้นใหม่ได้เสมอ ชีวิตนั้นสามารถนับหนึ่งใหม่ได้เสมอ ไม่แปลกหรอกที่เราจะพ่ายแพ้ และมีแผลเก่าเยอะเต็มตัวเต็มหัวใจไปหมด รู้ไหม มันทำให้เราแข็งแกร่ง และเป็นต้นกล้าที่แข็งแรงได้อย่างที่เป็นอยู่อย่างทุกวันนี้
ยิ่งพลาดมากๆ ก็ยิ่งอิ่มเอมใจกับความสำเร็จได้ดี เพราะขวากหนาม หุบเหว เปลวไฟ ที่ผ่านพ้นมาได้ มันตอกย้ำทำให้เรารู้สึกเสมอว่า.... ”ชีวิตเรานั้น ไม่ธรรมดา”
หากจะรักใครสักคนการที่เรารักใครสักคน . . . ไม่จำเป็นต้องหาเหตุผลว่า ทำไมเราจึงรักเขา
แต่ให้รู้ว่า . . . ทุกวันนี้เรารัก และต้องรักให้ดีที่สุดก็พอ การที่เรารักใครสักคน . . . ไม่ต้องสนว่ามีอุปสรรคมากมายเท่าใด
แต่ควรจะนึกขอบคุณโชคชะตา ที่สร้างให้มีอุปสรรค . . . เพื่อให้เราได้ร่วมฟันฝ่าไปด้วยกัน การที่เรารักใครสักคน...ไม่ต้องเสียเวลาคิด ว่าเค้าทำอะไรเพื่อเราบ้าง
แต่ควรถามตัวเองว่า . . . วันนี้เราทำอะไรเพื่อคนที่เรารักหรือยัง การที่เรารักใครสักคน...ไม่ต้องไประแวงว่าเค้าจะมีคนอื่นนอกเหนือจากเรา
แต่ควรระวังใจของเราเอง . . . ที่จะไปรับคนอื่น เข้ามาแทนที่เค้า การที่เรารักใครสักคน...คำว่า "แพ้" หรือ "ชนะ" ไม่สำคัญ
สิ่งที่สำคัญคือ เราจะประคองความรัก ไปด้วยกันได้อย่างไร การที่เรารักใครสักคน...ไม่ใช่การสัมผัสเพียงกาย แต่เป็นหัวใจของเราต่างหาก ที่แนบชิดกัน ต้นไผ่ ต้นไผ่ ไผ่เอย.... ต้นไผ่สูง.... ยอดเขียวงาม ไผ่พลิ้วตาม....แรงสายลม... ยามเมื่อหนาว ต้นไผ่น้อย... ไหวเอน.... ใบหล่นราว เปรียบเหมือนคราว...ตัวฉันเหงา... ยามเศร้าใจ นั่งเดียวดาย... ใต้ร่มไผ่.... ของความเศร้า แสงและเงา .... ไผ่เหลืองทอง..... ส่องอบอุ่น เสียงกอไผ่... ช่วยปลอบใจ...ผ่อนละมุน ช่วยค้ำจุน...คนอ้างว้าง....อย่างเดียวดาย ต้นไผ่น้อย...เอนไหว...ตามสายลม เหมือนดวงใจ...ลอยลิ่วลม... ตามคำหวาน เหมือนจะเพลิด.... เพลินใจ...สุขสำราญ เหมือนลมผ่าน...พัดโบกมา...ให้ชื่นใจ
ไก่น้อย
CHELSEA WE ARE THE CHIAMPION
" FA CUP " 2009 วรรรณศิลป์กลิ่นกาแฟ กาแฟก็เหมือนความรัก
ไม่อาจห้ามจิตพิสมัย ได้ดื่ม...ได้รัก...สุขใจ เริ่มต้นวันใหม่...ด้วยกาแฟ  เติมชีวิตด้วยรัก
หลายครั้งหลายหนที่เราเจ็บปวดเพราะรัก... เพราะรักเป็นทุกข์นั้นหรือ... หากมองให้ดี ๆ รัก อาจจะไม่เป็นตัวกำหนดทุกข์นั้นได้.. แต่เป็นการคาดหวังจากฝ่ายหนึ่งมากกว่า ...ลองย้อนถามตัวเองซิว่า "ทุก ๆ ครั้งที่เราร้องไห้ เราผิดหวัง เป็นเพราะเรารักเขาหรือเป็นเพราะว่า เขาไม่รักเรามากอย่างที่เราต้องการกันแน่" แต่เป็นความคาดหวังจากความรักนั้นมากเกินไป... ความรักที่เราคาดหวังมากจะย้อนกลับมา ทำร้ายเราทุกครั้งที่เราคาดหวังสูงเกินไป.. ไม่มีใครในโลกที่สามารถเป็นอย่างเจ้าชาย... เจ้าหญิงในฝันของเราได้... การเรียกร้องจากอีกฝ่ายรัง แต่จะทำให้เจ็บปวดกันทั้งคู่... เมื่อใดที่รู้สึกท้อแท้หรือหมดกำลังใจ. ..จากการร้องหาความรักจากผู้อื่น ... ลองมองย้อนกลับมาที่ตัวเราเอง... แล้วลองสร้างความรักให้เกิดขึ้น ภายในของตัวเองดูบ้าง... ความรักภายในตัวของตัวเอง. ..ไม่ต้องใช้เงินใช้ทองซื้อมา... หากแต่ก่อขึ้นมาง่าย ๆ ...และมีล้นเหลือ มากพอที่จะแบ่งปันให้ผู้อื่น... โดยไม่จำเป็นต้องคาดหวังจะได้สิ่งตอบแทนมา ... เมื่อใดที่รักใครสักคน... ลองให้ความรักแก่เขาเท่าที่เราจะทำได้... โดยไม่ต้องคาดหวังถึงสิ่งที่จะได้รับกลับมา
ไม่จำเป็นเลยที่เรียกร้องให้เขารัก เรา ตราบเท่าเทียมที่เรารักเขา... เพียงแค่แบ่งปันรักในใจเท่านั้น... เราก็จะสัมผัสจากคำว่าความสุขจากความรัก ...จากการให้อย่างแท้จริง ให้อยู่ในมือของตัวเองได้... ไม่จำเป็นต้องให้ความสุขของเรา อยู่ในมือของคนอื่นที่แล้ว ๆ มา...
เพราะเราเองเป็นบ่อเกิดของความรัก...
เป็นคนให้มิได้เป็นฝ่ายรับ.. และยิ่งให้มากเท่าไร... เราก็ยิ่งได้ความรักกลับคืนมากเท่านั้น... เมื่อเราบริสุทธิ์ใจที่จะให้รักกับใครก็ตาม... อีกฝ่ายก็จะรู้สึกสบายใจที่จะให้รักแก่เรา... โดยไม่ต้องคำนึงว่า เราต้องการอะไรตอบแทนจากเขากันแน่... ความรักและการให้เป็นบ่อเกิดของความสุข ได้ด้วยตัวของมันเอง ... ไม่จำเป็นต้องใช้ใคร เป็นคนสร้างความสุขให้เราอีกแล้ว... เพราะทั้งความรักและความสุขทั้งหมด ...มันอยู่ที่เรานั่นเอง...
ความรักกับกาแฟ
 ถ้าความรักดั่งกาแฟสำเร็จรูป
เหมือนรสจูบไร้ดื่มด่ำฉ่ำความหวาน ทั้งฉาบฉวยรวบรัดเกินทัดทาน อาจร้าวรานเมื่อรักร้างต่างรุนแรง ให้ความรักดั่งกาแฟที่ใหม่สด คั่วและบดหยาบป่นจนหอมแห้ง กรองใส่ถ้วยรินน้ำร้อนร่อนตะแกรง กรุ่นกลิ่นแรงหอมหวลชวนให้รอ ทีละหยดทีละหยดสดลงแก้ว แท้จริงแล้วต้องอดทนมิย่นย่อ กลั่นความรักจากใจให้เพียงพอ ความสุขก่อคุ้มค่าท้าให้คอย เติมความหวานด้วยน้ำตาลผสานผสม ลดความขมนมเสริมเพิ่มอร่อย รสกลมกล่อมจิบอุ่นอุ่นสูดกลิ่นลอย ทีละน้อยค่อยค่อยดื่มลืมไม่ลง เหมือนกับการกลั่นกรองของความรัก จะประจักษ์รักยิ่งใหญ่ใช่ความหลง เฝ้าถนอมน้ำใจให้ยืนยง ไม่หวือหวาแต่มั่นคงและจริงใจ ไกลตา...ใกล้ใจ
อยู่ใกล้ตาไกลใจไม่คิดถึง
จะไม่เดินเลี่ยงมันไปอีก เ ค ย คิ ด มั๊ ย ? ว่ า อ น า ค ต ข อ ง ตั ว เ อ ง.. จ ะ เ ป็ น อ ย่ า ง ไ ร ทำ ปั จ จุ บั น ใ ห้ ดี ที่ สุ ด เ พ ร า ะ อ ดี ต แ ก้ ไ ข อ ะ ไ ร ไ ม่ ไ ด้ อี ก แ ล้ ว อ ย่ า ทิ้ ง หั ว ใ จ ข อ ง คุ ณ ไ ว้ กั บ อ ดี ต อ ย่ า คิ ด ว่ า อ ดี ต ไ ม่ มี วั น ห ว น คื น อ ย่ า คิ ด ว่ า ไ ม่ มี พ รุ่ ง นี้ อ ย่ า ลื ม บ ท เ รี ย น ข อ ง เ มื่ อ ว า น ทุ ก ชี วิ ต ยั ง มี ค ว า ม ห วั ง อ ยู่ เ ส มอ จ ง ป ล่ อ ย ใ ห้ ชี วิ ต ดำ เ นิ น ต่ อ ไ ป วั น ห นึ่ ง ถ้ า ชี วิ ต ห ว น คื น ม า สู่ ท า ง ส า ย เ ก่ า ที่ เ ค ย ทำ ใ ห้ คุ ณ มี ค ว า ม สุ ข ร ะ ห ว่ า ง เ ดิ น ท า ง ใ น แ ต่ ล ะ ก้ าว จ ง อ ย่ า เ ดิ น เ ลี่ ย ง มั น ไ ป อี ก น้ อ ย นั ก ที่ ถ น น ส า ย เ ดิ ม ยั ง ค ง ส ภ า พ เ ดิ ม เ พื่ อ ร อ ใ ห้ คุ ณ เ ดิ น ย้ อ น ก ลั บ ม า ล อ ง เ ดิ น ต่ อ ไ ป สิ บ า ง ที คุ ณ อ า จ จ ะ เ จ อ จุ ด ห ม า ย ที่ คุ ณ ค้ น ห า ม า ต ล อ ด ชี วิ ต ใ น เ ส้ น ท า ง ที่ คุ ณ เ ค ย เ ดิ น เ ลี่ ย ง มั น ไ ป ก็ ไ ด้ ความยิ่งใหญ่ของการมีชีวิตสิ่งหนึ่งที่ทำให้คนเรามีความหวังต่อไปได้... คือการรู้ว่าตัวเรา ณ วันนี้ยังหายใจอยู่ !... บางคนอาจคิดว่าการที่เรายังมีชีวิตอยู่นั้น ไม่ได้สำคัญอะไร...  ไม่น่าที่จะจับมาเป็นประเด็นขบคิด เพราะว่าใครๆ ก็มีชีวิตอยู่ทั้งนั้น แต่ถ้ามานั่งนึกกันจริงๆ แล้ว...การที่เราตระหนักว่ายังมีชีวิตอยู่นั้น เป็นการสร้างพลังให้กับเราอย่างที่นึกไม่ถึงเลยทีเดียว และพลังนั้นจะทำให้เรากล้าที่จะทำในบางสิ่ง ที่เรากำลังลังเล... เคยไหม?...อยากทำอะไรสักอย่างแต่ไม่กล้าลงมือ... อยากจะทำอย่างนั้น อย่างนี้ ก็กลัวว่าจะกระทบกระทั่งคนนั้นคนนี้ กลัวคนนั้นจะว่า กลัวคนนี้ไม่พอใจ... อยากจะสร้างงานที่ดีๆ สักงาน ก็กลัวล้มเหลว กลัวอุปสรรค สรุปว่า กลัวไปทุกอย่าง ปัญหาเยอะแยะไปหมด จะเกิดหรือไม่เกิดก็ยังไม่รู้... รู้แต่ว่า...ความคิดของเราคิดอยู่ตลอดว่า เกิดแน่ๆ เป็นแน่ๆ อย่างนั้นก็ไม่เป็นอันทำอะไรเลย อยู่เฉยๆ ไม่ต้องกระทบใคร... ไม่ต้องเสียอะไร และสุดท้าย...กลายเป็นสิ่งมีชีวิตชีวิตหนึ่ง ที่ธรรมดาๆ ระบายลมหายใจให้หมดไปวันๆ เท่านั้นเอง... แต่ถ้าลองกลับมาคิดอีกมุมหนึ่งว่า... ถ้าเราได้ลงมือทำอะไรสักอย่างที่เราลังเลนั้นไปแล้ว... ก็ให้สบายใจในระดับหนึ่งว่าจะเกิดอะไรก็ตาม...เราก็ได้ทำไปแล้ว... สิ่งต่างๆ ที่เคยกลัวพวกนั้น ถ้ามันเกิดขึ้น...แล้วเราจะต้องทำอย่างไรต่อไป จะแก้ปัญหาอย่างไร นั่นแหละคือสิ่งที่ต้องคิดล่ะ... อะไรที่ตามมาก็ค่อยๆ แก้ไปดีไหม...อย่าลืมว่าถ้าถึงตรงนี้ได้ อย่างน้อยเราก็ได้ลงมือทำแล้ว ความฝันเริ่มเป็นรูปเป็นร่างแล้ว อะไรจะหนักหนาสาหัสอย่างไรก็ค่อยๆ แก้มันไป... และตรงนี้เอง...ตรงที่ปัญหาเกิดขึ้น ต่อให้มันหนักหนาแค่ไหน...ก็ไม่ต้องกลัว บอกตัวเองไปเลยว่า...อย่างน้อยเราก็ยังมีชีวิตอยู่... เรายังหายใจอยู่ เรายังมีเวลาให้แก้ปัญหา เรายังมีวันพรุ่งนี้ต่อ... วันนี้ล้ม พรุ่งนี้ต้องลุก และตรงนี้เอง ที่เป็นความยิ่งใหญ่ของการมีชีวิต... เหมือนกับวิถีชีวิตของนก... ที่ต้องโบกบินออกมาเผชิญลมแรงในฟ้ากว้าง อาจจะเหน็บหนาว และเสี่ยงกับการบาดเจ็บ แต่นก...ไม่ได้มีชีวิตเพื่อเกาะกิ่งไม้เพียงอย่างเดียว แม้ทุกครั้งที่นกขยับปีกทะยานขึ้นฟ้า จะกระทบแรงลมจนซวนเซ... แต่...นกก็ยังประคับประคอง พยุงตัวเองขยับปีกต่อไปได้ เหมือนคนที่ไม่ได้มีชีวิตอยู่กับที่ แม้ทุกครั้งที่ลงมือทำอะไรสักอย่างแล้ว จะเกิดความผิดพลาด ล้มเหลว เราก็สามารถใช้สติเพื่อแก้ปัญหาเหล่านั้นได้ อย่ากลัวที่จะเป็น...อย่ากลัวที่จะทำ... นั่นจึงเป็นความยิ่งใหญ่ที่แท้จริงของการมีชีวิต... หลับให้สบายนะเจ้าหมาโกโก้ของฉัน วันวาเลนไทน์คงเป็นวันที่หลายๆคนมีความสุขแต่สำหรับฉัน ฉันเศร้าทั้งวัน เพราะหมาของฉันโกโก้ มันตายแล้ว หลังจากที่มันป่วยแค่ 2 วันเท่านั้นเอง มันกินได้น้อยลงและไม่ค่อยมีแรง มันจะพยายามที่จะลุกขึ้นมาหาแม่กับฉัน แต่ก็ไม่มีแรง เมื่อวานเราทั้งครอบครัวเฝ้าดูมันอยู่ไม่ห่าง ปูที่นอนฟูกให้มัน เพราะรู้แล้วว่ามันคงอยู่กับเราอีกไม่นาน มันนอนมองทุกคนมีน้ำตาไหลออกจากตา เหมือนกับจะพยายามบอกพวกเราว่ามันไม่ไหวแล้ว 9ปี สำหรับหมา ก็เท่ากับ 90 ของคน ก็นับว่ามันมาอยู่กับเรานานมาก หลับให้สบายนะโกโก้ เจ้าเป็นหมาที่น่ารักมาก จากนี้ต่อไปฉันจะไม่เลี้ยงหมาอีกแล้ว เพราะฉันทนไม่ได้กับความรู้สึกสูญเสียแบบนี้ ใครจะว่าเป็นแค่หมาก็ช่าง แต่ครอบครัวเราผูกพันกับมัน เพราะมันเป็นหนึ่งในสมาชิกครอบครัวของเรา เช้านี้ พ่อ แม่ และก็ฉันขุดหลุมฝังโกโก้ไว้ข้างๆหลุมของโคล่าแล้ว หลับให้สบายนะเจ้าหมาทั้งสองของฉัน ขอบคุณที่ให้ความสุขกับครอบครัวของเรา ไปเกิดในที่ดีๆนะ โกโก้ โคล่า
เรียนรู้ที่จะก้าวเดิน
ใครหลายคนชอบคิดไปไกลในสิ่งที่ยังมาไม่ถึง...
Merry X mas and Happy New Year Merry X mas and Happy New Year 2009     ปีใหม่กำลังจะมาถึงอีกปีแล้ว ดีใจที่มีสิ่งที่ดีๆผ่านเข้ามาในชีวิต
  ได้พบเจอกับคนดีและเพื่อนที่ดีๆ และที่สำคัญที่สุดในชีวิตขอบคุณครอบครัว พ่อ แม่ ที่ทำให้ชีวิตมีแต่สิ่งที่ดีๆ และทำให้ลูกคนนี้มีความสุข
     แม้ไม่ได้มีคนรัก ก็ไม่รู้สึกว่าชีวิตไม่ได้ขาดอะไร เพราะมีพ่อและแม่ก็ขอให้ทุกคนๆคน ทั้งเพื่อนๆ คนที่อยู่ในใจเสมอมาตลอดเวลา และตลอดไปมีความสุข
 ถึงแม้ว่าบนถนน เส้นทางแห่งความสุข เราจะไม่ได้เดินเคียงคู่กันไปก็ตาม
ขอให้ปีนี้ทุกๆคน และครอบครัวพบเจอสิ่งที่ดีๆในชีวิตตลอดไปค่ะ
         อ่อนแอบ้างก็ได้ชีวิตคือ...
กลับมาสักครั้ง  กับใครคนนึงที่ได้เวียนวนมารู้จักกัน...
ด้อยค่าเพราะความคิด จะมีใครบอกเราว่าไร้ค่า
คงไม่ด้อยราคาเท่าใจนี้ จะมีใครบอกเราว่าไม่ดี แต่คุณค่าเหล่านี้อยู่ที่ใจคุณ จะมีคนร้อยคนบอกมีค่า แต่ใจไร้สิ่งที่ปรารถนามาเกื้อหนุน จะดีหรือร้ายอยู่ที่ใจของคุณ ตอบตัวเองตอบใจคุณก่อนตอบใคร  เทียนไขก็ฉันมันเป็นแค่คนรอง ที่ถูกมองเหมือนไร้ความหมาย
ก็เพราะว่าเป็นเหมือนของตาย ในยามที่ไม่มีใคร ฉันก็เป็นเหมือนๆ เทียน ถูกเก็บในลิ้นชักเพื่อรอเรื่อยไป ถูกใช้ก็ตอนที่แสงไฟดับไป ถึงคนเขาจะใช้กัน คนที่มีความสำคัญ แค่วันที่เธอเสียใจ มันคงไม่มีความหมายสักเท่าไหร่ จะเจ็บ จะช้ำ จะทน ถ้ายังไหว ตราบจนเทียนไขนั้นจะละลายหมดลงไป.. จะอยู่เป็นแสงที่ส่อง แม้อาจไม่ถึงใจ แค่พอรำไรให้เธอนั้นยังมองเห็น แค่เพียงชั่วครั้งชั่วคราว เข้าใจชัดเจน ได้แค่ที่เป็นแล้ว ไม่ต้องหวังไปมากกว่านี้...แม้จะต้องเสียใจ คนที่มีความสำคัญ แค่วันที่เธอเสียใจ มันคงไม่มีความหมายสักเท่าไหร่ จะเจ็บ จะช้ำ จะทน ถ้ายังไหว ตราบจนเทียนไขนั้นจะละลายหมดลงไป.. จะอยู่เป็นแสงที่ส่อง แม้อาจไม่ถึงใจ แค่พอรำไรให้เธอนั้นยังมองเห็น แค่เพียงชั่วครั้งชั่วคราว เข้าใจชัดเจน ได้แค่ที่เป็นแล้ว ไม่ต้องหวังไปมากกว่านี้...แม้จะต้องเสียใจ
โกโก้ โกโก้ 
เจ้าหมาของฉัน "โกโก้" นานมากจนฉันจำไม่ได้ว่า โกโก้อยู่กับฉันมากี่ปีแล้ว น่าจะ 8 ปีได้ 1ปีของอายุหมาเท่ากับอายุคน10 ปี มีตนเคยบอกฉันอย่างนั้น
ฉันรักมันมาก มันเป็นตัวแทนเพียงสิ่งเดียวที่ฉันมีอยู่ มันรักฉัน รักครอบครัวฉันทุกคน มันรักพ่อ มันรักแม่ พ่อแม่และฉันก็รักมันมาก โดยเฉพาะพ่อ จะเรียกว่าเป็นลูกชายพ่อก็ว่าได้ ให้ข้าว ให้น้ำ กินอิ่มนอนอุ่นยิ่งกว่าฉันที่เป็นลูกเสียอีก น่าเสียดายที่คู่รัก ของมัน " โคล่า"
พ่อขุดหลุมฝังมันที่หลังบ้าน โกโก้นอนบนหลุม ศพโคล่าไม่ยอมกินข้าวกินน้ำเลย
ไม่มีหัวใจ ฉันเข้าใจในความสูญเสียนั้นดี แต่ความรักของครอบครัวฉันก็ทำให้
แต่ฉันก็เชื่อว่าโกโก้คงไม่ลืมโคล่าอย่างแน่นอน ฉันก็เช่นกัน คงไม่มีวันลืมคนที่ฉันรักตลอดไปเช่นกัน
 วรรณศิลป์กลิ่นกาแฟ  ไออุ่น.....กลิ่นกาย.....สายตา
ไออุ่น.....นั้นหนา.....หอมหวาน ไออุ่น.....เปรียบกาแฟ.....หอมแท้นาน ไออุ่น.....กรุ่นกลิ่น.....ตลอดกาล....ติดตรึงใจ ละมุน .......ละม่อม......กลมกล่อม....หอมและเข้ม
ละมุน...ละไม...เติมเต็ม.....แห่งความหวัง ถึงสิ้นแรง......พ่ายแพ้...... หมดพลัง หนึ่งแก้ว....แห่งความหวัง.... ของศิลปิน บทกวี แด่ศิลปิน.....กาแฟผู้แพ้พ่าย อย่าได้หมดความหมาย .....และถอยหนี เติมพลัง..... เติมความคิด .....ให้ชีวี วรรณศิลป์ .....กลิ่นแก้วนี้ ......เป็นพลัง เศร้าจัง เขาลืมเราแล้วแปลกยิ่งนัก...ความรักที่เราเคยรู้จัก กลับทำให้เราโศกเศร้าได้ถึงเพียงนี้
รัก..เปรียบดังพื้นที่ว่าง ที่ไม่สามารถเติมให้เต็มได้ โลกหมุนฉันใด คนก็เปลี่ยนตามฉันนั้น...
|
|
||||||
ถ้างั้นโกโก้ก็ อายุ
ให้ผลไม้กันทุกวัน
ไม่อยู่เสียแล้ววันที่โคล่าตาย
|
|
